Diagnostyka termowizyjna jako nieinwazyjna metoda obrazowa pozwala na zdalną i całkowicie bezpieczną ocenę mapy temperaturowej powierzchni ciała. Poza oceną jakościową termowizja daje możliwości oceny ilościowej i wprowadzenia pewnych parametrów termicznych, które pozwalają na obiektywną i parametryczną ocenę zarówno różnic między temperaturą średnią czy maksymalną z badanego obszaru w odniesieniu np. do symetrycznego obszaru ciała człowieka jak i w odniesieniu do obliczonych wartości w charakterystycznych punktach czasowych procesu rozwoju choroby oraz leczenia.

Celem prezentacji jest pokazanie nie tyle samych możliwości wykorzystania termografii w podczerwieni jako metody samodzielnej tzw. klasycznej, ale zwrócenie uwagi na nowe techniki wykorzystujące pobudzenie termiczne/prowokację termiczną poprzez wstępne schłodzenie ciała np. za pomocą nawiewu powietrza o temperaturze 0C i następnie wykorzystanie termowizji w procedurze, którą można uznać za diagnostykę dynamiczną. Pomiary wykonano w Laboratorium Medycyny Sportowej Instytutu Inżynierii Biomedycznej w Uniwersytecie Śląskim przy wykorzystaniu komory kriogenicznej CrioSpace firmy JBG2 przystosowanej do zabiegów w temperaturze 0℃. Wstępne wyniki badan pokazały, iż taki sposób wykorzystania termowizji zwiększa czułość termogramów i pokazuje szczegóły niewidoczne w obrazowaniu klasycznym, co może okazać się bardzo przydatne we wstępnych badaniach skriningowych w różnych schorzeniach uznanych za cywilizacyjne takie jak: skrzywienia boczne kręgosłupa u dzieci i młodzieży, niewydolność żylna kończyn dolnych, wstępna ocena zmian skórnych czy też wstępna diagnostyka zmian chorobowych gruczołu piersiowego.